Hoera, we zijn gegroeid met 0,1%!

De Nederlandse economie laat na vier opeenvolgende kwartalen zonder groei een minimale stijging van het bruto binnenlands product (bbp) in het derde kwartaal zien, aldus de meest recent gepubliceerde cijfers van het Centraal Bureau Statistiek.

Geweldig! De recessie is voorbij, aldus de optimisten. Het is helemaal geen groei, aldus de pessimisten. De werkloosheid neemt nog steeds toe, de financieringen zitten op slot en China haalt ons links en rechts in. Ofwel echt op z’n Hollands: één zwaluw maakt nog geen zomer….

Eén ding is zeker: met zo’n negatieve houding kom je echt niet verder. Een beetje ondernemer toont lef en denkt en handelt vanuit mogelijkheden. En mogelijkheden in deze tijden die sneller veranderen (althans dat denken we…), zijn dus ook volop kansen. Kansen die je wel moet aangrijpen. En doe je dat nu?

Wat is nu die ondernemende houding anno 2013? Die is echt niet zo anders dan eeuwen geleden. Zie je het glas als half leeg of als half vol? Onze voorvaderen voeren over onze wereldzeeën niet wetende welke landen ze ‘toevallig’ zouden ontdekken. Niet wetende of ze wel veilig thuis zouden komen. Het begint dus met nieuwsgierigheid, dingen willen ontdekken, uitvinden en in ieder geval niet op dezelfde voet doorgaan als voorheen. En daar heb je dus ook lef voor nodig, vertrouwen in jezelf en een positieve levensinstelling.

Onlangs ontmoette ik Jeroen Busscher en hij vroeg mij: ‘Jacqueline, waar word jij nu blij van? Wat is jouw droom? Jouw ondernemersdroom (het helpen van iedere mkb-er die in zwaar weer verkeert) is mij duidelijk, maar wat wil jij nu echt? Na wat heen en weer gespar was de conclusie snel duidelijk. Ik vind het leuk om van alles uit te proberen. Als iets niet lukt, heb ik het in ieder geval geprobeerd (en het zal mij niet gebeuren dat ik later in het bejaardentehuis zit en zeg; had ik maar…). En als ik terugkijk op mijn negentienjarig ondernemersbestaan dan heb ik heel wat ballonnetjes proberen te laten opstijgen en ging er maar een enkele hoog de lucht in.

Hoe verwerk ik dan het verlies van al die ballonnen die onmiddellijk ter aarde storten of niet eens de lucht in gaan? Kijk ik terug dan heb ik juist van die faalmomenten het meeste geleerd. Met andere woorden: durf te falen, dan groei je pas echt. Ik zie dan ook al snel weer iets leuks voorbij komen en nog iets en nog iets. Kortom, ik ben een typisch voorbeeld van een blije eikel, maar dan in vrouwvorm. En laat Jeroen daar nu net een nieuw boek (De kracht van de roze bril) over hebben geschreven. Nieuwsgierige blije eikel die ik ben, heb ik die uiteraard inmiddels besteld.

Op 25 november als gastcolumn verschenen op Baaz.nl

Share on Twitter
Share on LinkedInShare via email
here