Category Archives: Geen categorie

Hoera, we zijn gegroeid met 0,1%!

De Nederlandse economie laat na vier opeenvolgende kwartalen zonder groei een minimale stijging van het bruto binnenlands product (bbp) in het derde kwartaal zien, aldus de meest recent gepubliceerde cijfers van het Centraal Bureau Statistiek.

Geweldig! De recessie is voorbij, aldus de optimisten. Het is helemaal geen groei, aldus de pessimisten. De werkloosheid neemt nog steeds toe, de financieringen zitten op slot en China haalt ons links en rechts in. Ofwel echt op z’n Hollands: één zwaluw maakt nog geen zomer….

Eén ding is zeker: met zo’n negatieve houding kom je echt niet verder. Een beetje ondernemer toont lef en denkt en handelt vanuit mogelijkheden. En mogelijkheden in deze tijden die sneller veranderen (althans dat denken we…), zijn dus ook volop kansen. Kansen die je wel moet aangrijpen. En doe je dat nu?

Wat is nu die ondernemende houding anno 2013? Die is echt niet zo anders dan eeuwen geleden. Zie je het glas als half leeg of als half vol? Onze voorvaderen voeren over onze wereldzeeën niet wetende welke landen ze ‘toevallig’ zouden ontdekken. Niet wetende of ze wel veilig thuis zouden komen. Het begint dus met nieuwsgierigheid, dingen willen ontdekken, uitvinden en in ieder geval niet op dezelfde voet doorgaan als voorheen. En daar heb je dus ook lef voor nodig, vertrouwen in jezelf en een positieve levensinstelling.

Onlangs ontmoette ik Jeroen Busscher en hij vroeg mij: ‘Jacqueline, waar word jij nu blij van? Wat is jouw droom? Jouw ondernemersdroom (het helpen van iedere mkb-er die in zwaar weer verkeert) is mij duidelijk, maar wat wil jij nu echt? Na wat heen en weer gespar was de conclusie snel duidelijk. Ik vind het leuk om van alles uit te proberen. Als iets niet lukt, heb ik het in ieder geval geprobeerd (en het zal mij niet gebeuren dat ik later in het bejaardentehuis zit en zeg; had ik maar…). En als ik terugkijk op mijn negentienjarig ondernemersbestaan dan heb ik heel wat ballonnetjes proberen te laten opstijgen en ging er maar een enkele hoog de lucht in.

Hoe verwerk ik dan het verlies van al die ballonnen die onmiddellijk ter aarde storten of niet eens de lucht in gaan? Kijk ik terug dan heb ik juist van die faalmomenten het meeste geleerd. Met andere woorden: durf te falen, dan groei je pas echt. Ik zie dan ook al snel weer iets leuks voorbij komen en nog iets en nog iets. Kortom, ik ben een typisch voorbeeld van een blije eikel, maar dan in vrouwvorm. En laat Jeroen daar nu net een nieuw boek (De kracht van de roze bril) over hebben geschreven. Nieuwsgierige blije eikel die ik ben, heb ik die uiteraard inmiddels besteld.

Op 25 november als gastcolumn verschenen op Baaz.nl

Don’t ask what your country can do for you

Participatiesamenleving is deze maand verkozen tot woord van het jaar op het congres van het Genootschap Onze Taal. Omdat dit woord nog maar onlangs (meest bekend door gebruik in troonrede van afgelopen september) is geïntroduceerd, kent het woord nog geen in beton gegoten definitie.

Als ondernemer ruik ik dan meteen een marketingkans, of is het meer een soort van oude wijn in nieuwe zakken? Was het niet president John F. Kennedy die de beroemde woorden sprak: “Don’t ask what your country can do for you, but what you can do for your country?” Dat is nou precies de mentaliteit die wij in Nederland nodig hebben. Weg met de laid-backhouding die we in de achterliggende schijngroeibubbel hebben aangenomen en weg met de pampermaatschappij.

Zo, dat lucht op!

Maar hoe ga je van de verzorgingsstaat naar een participatiesamenleving? Juist ja, dat gaat niet van het ene op het andere moment. Daar heb je een overgangsfase voor nodig. Daarom, we komen nu toch in eindejaarssferen, een bijzonder wenslijstje voor Sinterklaas, uhh, onze huidige overheid:

Wenslijst:

  1. Terugdringen van de (jeugd-)werkloosheid door snuffel arbeids- en stageplaatsen voor een periode van maximaal twee jaar, vrij te stellen van loonbelasting voor de werkgever en vrijstelling van inkomstenbelasting voor de werknemer. Hierdoor verlaag je de drempel voor veel mkb-ondernemers om starters of herstarters op de arbeidsmarkt in dienst te nemen en is dit een mooie periode om aan elkaar te wennen waardoor er meer langdurige arbeidsverhoudingen zullen ontstaan. Met dank aan een nu nog anonieme staatssecretaris die dit idee onlangs met mij deelde en een knipoog naar de Melkertbanen van jaren geleden.
  2. Het fenomeen vast arbeidscontract afschaffen, waardoor veel huidige en toekomstige arbeidscontracten zullen worden verlengd en de instroom naar het UWV en uiteindelijk naar de bijstand aanzienlijk zal afnemen. Werk is werk.
  3.  Afschaffing van de pensioengerechtigde leeftijd. Laat diegenen die dat willen en kunnen, doorwerken en laat hen ook blijven participeren in onze samenleving.
  4. Mijn bekende stokpaardje: aanpassing van de faillissementswet; namelijk afschaffing van de 20-jarige aansprakelijkheid voor schulden. Immers, voor particulieren bestaat de Wet Schuldsanering natuurlijk die personen na drie jaar op een houtje bijten een schone lei kan opleveren. Voor grotere bedrijven is onlangs het wetsvoorstel voor de pre-pack, het zogenaamde flits-faillissement (Wet Continuïteit Ondernemingen) openbaar gemaakt, dus graag ook een Wet Schuldsanering Ondernemende Personen (Wsop) voor de ruim 750.000 zzp’ers die ons land kent en waarvan 25% in zwaar weer verkeert. Ervaringscijfers geven aan dat deze zzp’ers in zwaar weer gemiddeld zo’n 120.000 euro ongedekte schuld hebben. In de Verenigde Staten kun je bij wijze van spreken ‘s morgens failliet gaan en kun je ‘s middags weer starten. Dat is wat al te drastisch, maar door herexamenmogelijkheid aan te bieden, houd je deze ondernemer participerend in onze samenleving en blijvend voorzien in eigen ondernemersinkomen of inkomen uit loondienstverband. Ook moreel gezien is het een ommezwaai van ernstige onnodige schaamte en veroordelend vinger wijzen naar durven falen en trots zijn om weer op te staan.
  5. Investeer in onderwijs, van basisschool t/m universiteit. Mooiste voorbeeld van kost gaat voor de baat uit. Start met de invoering van een gelddiploma in het basisonderwijs en de schuldenberg wordt minder. Start met verankering van ondernemerschap in het onderwijs en we krijgen betere ondernemers.

enzovoort..

Deze lijst is natuurlijk nooit af en al teruglezend zie ik dat een participatiekabinet eveneens kan worden toegevoegd aan de lijst. Ministerieoverschrijdend participatiebeleid als leidraad. Maar wat wil ik nu echt met stip bovenaan de lijst? Dat Nederland weer handelsland nummer 1 wordt en dat we weer gaan denken en handelen vanuit mogelijkheden! Laten we daar de routeplanner maar eens op gaan instellen. Ik durf die uitdaging aan! Het hoe vinden we onderweg al ondernemend uit.

Deze column is op 20 november verschenen op Stopdecrisis van De Telegraaf.nl en is onderdeel van de ideeën die de veertien leden van het schaduwkabinet aandragen om ons land weer economisch te laten groeien.

Nederlands bedrijfsleven scoort 6,1 op ondernemerschap…

Nederlandse bedrijven scoren maar matig op het gebied van ondernemerschap en dreigen de aansluiting met omringende landen verder te verliezen. Ze krijgen maar een 6,1, zo blijkt uit de ‘Erasmus Ondernemerschapsindex 2013′, een nieuw, jaarlijks terugkerend onderzoek naar ondernemerschap onder het Nederlandse bedrijfsleven.

Nou, daar gaan mijn haren als ondernemer, en vele ondernemers met mij, toch recht van overeind staan. Nu kunnen we de onderzoeksmethode gaan aanvechten en op z’n Hollands gaan wijzen, maar beter is om te kijken hoe we dit positief kunnen veranderen.

Topsport
Welke ingrediënten zijn er nodig om goed te scoren als ondernemer? Dat zijn er nogal wat: lef, visie, missie, organisatievermogen, leidinggevend vermogen, goede marktoriëntatie, financiele vaardigheid, doorzettingsvermogen en ga zo maar door. Een topondernemer is te vergelijken met een topsporter. Waarom bereikt de ene sporter de top en blijft een ander hangen in middelmatigheid? Kijk maar eens naar bovengenoemde ingrediënten en je krijgt al snel een duidelijk beeld.
Topsporters en topondernemers hebben een doel, waar ze knetterhard voor willen gaan. Uiteraard speelt aanleg ook een rol, maar het is vooral veel vallen, opstaan en weer doorgaan. Al doende leert men, maar ook speelt mee dat het ondernemerschap of het sportmanschap al vroeg met de paplepel wordt meegegeven.

Opa en oma
Kijk ik naar mijn eigen ondernemerschap, dan zie ik het voorbeeld van mijn grootouders. Mijn ene opa was aannemer en de andere was slager. Mijn beide oma’s waren de managers, niet alleen van het huishouden, maar ook van de financiële kant van de bedrijven. Als kleine uk, trok mij de dynamiek, energie en het onvoorspelbare altijd aan. Een bezoekje aan mijn grootouders was nooit saai. Ze waren keiharde werkers, maar ook echte levensgenieters. Dat doet mij ook meteen denken aan een goede vriend van mij, Arko van Brakel, een topondernemer en één van de eerste internetmiljonairs van Nederland. Zijn motto is: work hard, play hard and rest hard! Zo waar en heerlijk om iedere dag toe te passen.

Let’s go for it!
Maar wat nu als jij de eerste generatie ondernemer wilt worden binnen de familie? Dan zou het maar al te mooi zijn als ondernemerschap verankerd zou zijn binnen ons onderwijssysteem. Al doende leert men en als alle kinderen in Nederland vanaf morgen laagdrempelig kennis kunnen maken met het ondernemerschap, weet ik zeker dat Nederland over vijftien jaar Europees kampioen Ondernemen zal worden met een 9 als rapportcijfer. Het begint met setting goals; let’s go for it!

Op 28 oktober als gastcolumn verschenen op Baaz.nl

here